Storythai

ขอบใจนะที่ยังไม่ลืม เรานึกว่าลืมและจะไม่นึกถึงเราอีกแล้ว ดีใจนิดนึง

แต่จะทำให้เราเจ็บอีกทำไม  แล้วเราจะเจ็บทำไมอ่ะ  ไม่รู้ซิ

เหนื่อยอ่ะ  ถ้ายังรักก็กลับมาเถอะ 

เราเปลี่ยนไปเยอะเลยอ่ะ เรานิสัยไม่ดี เรียกร้องความสนใจ เฉยชา

เพิ่งจะรู้ว่า ฝ้าย Am Fine

ฟังคำที่เขาบอก ว่าการเป็นคนไม่มีใคร

ในใจนั้นเดียวดาย อ้างว่างดูช่างเงียบงัน

ไม่เคยเข้าใจในความหมายที่เขาพูดกัน

หากฉันเจอเข้าสักวัน ก็คงไม่เท่าไหร่

* ไม่เคยจะคาดคิด เมื่อเธอทิ้งกันไปในวันนี้

ไม่รู้จะทนขาดเธอได้ไหม

เหมือนฉันกำลังจะตาย ทั้งๆที่ยังมีลมหายใจ

** เพิ่งจะได้รู้ ว่าเหงาที่คนพูดกัน

ที่เขาว่ามันช่างทรมาน หน้าตามันเป็นแบบนี้

เพิ่งจะได้เห็นรู้ซึ่งถึงคำว่าเหงา ก็คราวนี้

ฉันเหงาจนไม่มีคำพูดใด

ไม่เคยเสียน้ำตาเวลาฟังเพลงที่มันเศร้า

วันนี้ได้ยินเข้า ปวดร้าวจนต้องร้องไห้

ใครช่วยบอกที จะผ่านพ้นไปได้อย่างไร

ก็เหงาจนแทบขาดใจ อีกนานไหมจะชิน 

ฟังเพลงนี้แล้วโดนยังไงไม่รู้ ได้ฟังแต่เพลงเดิมๆไม่มีคนหาให้ฟัง

เราโตแล้ว แต่ยังมีกรอบเดิม แต่ไม่ใช่ที่เดิม

เราคิดได้ แต่ทำไม่ค่อยได้

เราใจอ่อนกว่าเดิมตั้งเยอะ เรามองโลกในเเง่ร้ายมากกว่าเดิมด้วย

เราหัวเราะและยิ้มน้อยกว่าเดิม

จะรักฉันหรือว่าจะเกลียดหน้ากัน น่าอึดอัดเหลือเกิน

เพราะไม่อาจเข้าใจเมื่อเฝ้าดู

รักฉันหรือเห็นฉันเป็นศัตรู   ดูเท่าไรไม่รู้

เกลียดกับรักมันดูไม่ต่างกันเลย